Ja, we moeten het erover hebben.
Deze week gaat over de presentatie van het minderheidskabinet – de plannen die het heeft met Nederland, plannen waar geen meerderheid voor is. Plannen die voor vastgoedbeleggers bovendien vrij weinig toevoegen. Gefeliciteerd met premier Jetten en de ministersploeg die hem zonder enige gêne affakkelt in een van de grootste kranten van Nederland.
Blijven lachen
Smullen voor het AD, een primeur vol klaag- en spotzang op het functioneren van Jetten als premier. De fotogenieke eeuwige jongeling zou alleen initiatief nemen als het gaat om de ‘beeldregie’. Op alle andere vlakken zou hij als premier onzichtbaar zijn. Behalve natuurlijk als er applaus te claimen was: dan staat hij vooraan. Bij kritiek zou hij zich onzichtbaar maken. Een terechte vraag daarom van Wilders; hoe functioneert deze man nog als zijn eigen ministers hem op de voorpagina van het AD een mes in de rug steken?
Jetten lachte. Altijd vriendelijk blijven, nooit boos worden. Prima getraind, beeldregie van topkwaliteit. Wilders benoemde het direct: ‘U kunt hier wel lachen, maar hoe kunt u functioneren?’
Menselijkheid
Het is een terechte vraag die voor élke werkomgeving geldt: hoe kun je functioneren als je collega’s je publiekelijk affakkelen? Behalve: niet? Om dan te blijven staan en lachen – ik keek en luisterde live mee – is niets anders dan beeldregie. Fake, dus. Hoe sterk zou het geweest zijn als Jetten ter plekke verzuchtte hiervan te balen? Te zeggen dat hem had geraakt? Hoe menselijk, oprecht en herkenbaar zou dat zijn geweest?
Sta je dan op je eerste belangrijke werkdag: wees een mens, zou je zeggen. ‘Dat raakt mij – u denkt misschien van niet maar het raakt mij dat mijn collega’s na amper tweehonderd dagen blijkbaar de behoefte voelen om hun ongenoegen niet met mij maar met de krant te bespreken. Het is ook een les voor mij: blijkbaar ben ik niet toegankelijk genoeg. Ik wil daarom iedereen hier één ding duidelijk maken: ik ben niet in mijn eentje de regering. Ik doe dit met júllie. Wij doen dit sámen. Laten we beter met elkaar communiceren, persoonlijk. We zitten hier niet voor onszelf, we zitten hier voor Nederland. We zijn niet alleen ons ambt, we zijn ook Nederlandse burgers. Op onze schouders rust een verantwoordelijkheid en laten we die serieuzer nemen dan ooit. Samen. Na de APB beloof ik om met al mijn ministers een-op-een te gaan zitten om waar nodig de lucht te klaren. Want ik ben het met u eens, meneer Wilders. Niemand, ook uw minister-president niet, zou in een omgeving moeten werken waarin mensen naar een krant stappen in plaats van problemen persoonlijk te bespreken. Maar eerst deze APB. Want Nederland verdient een begroting die we hier samen zullen moeten vaststellen.’
Iedereen verdient beter
Wat als Jetten menselijk had gereageerd? Geen beeldregie die het daarvan had kunnen winnen. Want Nederland verdient beter dan beeldregie. En Jetten en Wilders óók.
De afgelopen week verschenen de volgende artikelen
